Niecodzienny Dzień
To wspólny czas dla grupy Uczestników Środowiskowego Domu Samopomocy przy Nałkowskich 78 oraz Klubu Samopomocy „Przystań”.
Że tak razem i bardziej.
Czyli że w sumie łatwiej.
Połącz kropki . . : :
Przedstawiamy
10 lutego to wyjątkowy dzień dla Uczestników Oddziału numer 2. To dzień kiedy Nasza cała społeczność wzięła udział w wernisażu wystawy „Połącz kropki” w gościnnych wnętrzach Arche Hotel Lublin / Zamojska 30/.
Autorami prezentowanych tam prac są właśnie Uczestnicy naszego Środowiskowego Domu Samopomocy „Mozaika” przy ulicy Nałkowskich 78 w Lublinie.
Prace zostały wykonane w technice haftu diamentowego pod czujnym okiem pani Agnieszki Włoszek.
Patrzymy
Zapraszamy
Sama technika haftu diamentowego jak i czynności z nią związane wymagają od autorów dużego skupienia i koncentracji uwagi. Tematyka prac często koresponduje z indywidualnymi zainteresowaniami poszczególnych autorów. Dodatkowo spotkania w pracowni były też okazją do rozmów oraz wspólnego spędzania czasu podczas pobytu w ośrodku.
Swoją obecnością podczas wernisażu wspierali nas zaproszeni goście: Pani Joanna Olszewska – dyrektor Wydziału do spraw Osób Niepełnosprawnych w Departamencie Spraw Społecznych Urzędu Miasta Lublin oraz pan Grzegorz Sołtys – dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Lublinie. Dziękujemy za obecność i słowa skierowane do społeczności naszego ośrodka.
Otwieramy
Dziękujemy Arche Hotel Lublin i pani Jagodzie Kowalczyk za współpracę i udostępnienie przestrzeni ekspozycyjnej.
Wystawa dostępna do końca miesiąca.
Oglądamy Kiedy na ciebie patrzę, to myślę o miłych rzeczach*
Walentynkowe dekoracje w Środowiskowym Domu Samopomocy „Mozaika” Oddział nr 2
Gdy z początkiem miesiąca zasiedliśmy przy wspólnym stole, żeby zaplanować najbliższe spotkania w Oddziale numer 2, okazało się, że luty – choć krótki – obfity jest w wydarzenia. W ten sposób Walentynki zawitały do nas o wiele wcześniej, bo już 6 lutego. A zabraliśmy się do tego w nieco innym stylu niż dotychczas. Nie martwcie się jednak, miłości nam nie zabrakło. Mówiąc szczerze, czerpaliśmy z niej garściami i to na wielu płaszczyznach. Było to… spotkanie poetyckie.
Dzień Zakochanych – spotkanie poetyckie
Późnym rankiem 6 lutego 2026 r. umościliśmy się na świetlicowych kanapach. Oczy nacieszyliśmy walentynkowymi dekoracjami. Gościły u nas serduszka, róże, a nawet odświętne stroje niby tylko ukradkiem wpisane kolorystycznie w przewodni temat. Wśród różowych, ciepłych tonów popłynęła też muzyka. I tak jak Krzysztof Grabowski kiedyś napisał: „nikt tak pięknie nie mówił, że się boi miłości”, tak i my spróbowaliśmy ubrać te uczucie w słowa. Wolną przestrzeń parkietu zamieniliśmy w scenę, a Uczestników w poetów. Przypomnieliśmy sobie wtedy, mówiąc odważnie a raz z lękiem, że:
„Czekać godzinę – to długo –
Jeśli Miłość ma się tuż przed sobą –
Czekać Wieczność całą – to krótko –
Jeśli Miłość jest w końcu nagrodą –”
Emily Dickinson
*Zespół Nanga, „Piosenka o miłych rzeczach”.
Kolejny wieczór w Filharmonii Lubelskiej
"Antarctica"
Uczestnicy Klubu Samopomocy „Przystań” wybrali się do Filharmonii Lubelskiej na koncert symfoniczny „Dvorak/Williams”. Podczas kolejnego muzycznego wieczoru mieliśmy okazję wysłuchać dwóch utworów w wykonaniu Orkiestry Symfonicznej FL pod batutą Piotra Wijatkowskiego, solistek – Anny Koehler i Marii Sławek oraz Akademickiego Chóru Uniwersytetu Medycznego w Lublinie. Zaprezentowane utwory stworzyły bardzo odmienne od siebie muzyczne klimaty. Koncert skrzypcowy a-moll Antoniego Dvoraka to pogodna, letnia opowieść nasycona słowiańską duszą czeskiego kompozytora. Dzieło VII Symfonia „Antarctica” angielskiego kompozytora Ralpha Vaughana Willams’a, przenosi słuchaczy w malowany dźwiękami pusty, surowy i skuty lodem krajobraz Antarktydy. Inspiracją do powstania VII Symfonii była wyprawa kapitana Roberta Scotta. Spotkanie z muzyką jak zawsze dobrze nastroiło nas na rozpoczynający się weekend.
Wernisaż w Domu Kultury LSM
Bohaterowie wieczoru
6 lutego Uczestnicy Klubu Samopomocy „Przystań” uczestniczyli w wernisażu wystawy „Powidoki”, prezentującej twórczość Bogusława Winiarskiego. Autor od ponad 30 lat realizuje swoją artystyczną pasję tworząc obrazy inspirowane naturą, pięknem krajobrazu i dawną architekturą drewnianą.
Pejzaże
Artysta będący członkiem Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Lublinie jest laureatem wielu konkursów plastycznych a w swoim dorobku ma ponad 30 wystaw indywidualnych i zbiorowych. Tworząc i prezentując obrazy, artysta realizuje swoje credo, aby poprzez sztukę pomagać potrzebującym i dlatego część prac przekazuje na cele charytatywne.
I jeszcze raz pejzaże
Wernisaż połączony był z promocją książki zatytułowanej „Za zdrowie 46 koni!”, którą zaprezentował jeden z jej współautorów, dr Andrzeja Pępiak. Praca jest zbiorem opowiadań o zwierzętach, ludziach i czasach, które minęły. Lekarze i technicy weterynarii opisali prawdziwe, ciekawe, niezwykłe, czasem zabawne historie, które przeżyli podczas swojej praktyki zawodowej a na tle tych opowieści autorzy ukazali blaski i cienie swojej pracy.
Połączenie wernisażu i promocji książki nie było przypadkowe, gdyż bohaterów wieczoru, którzy podzielili się swoimi pasjami łączy działalność zawodowa – obaj panowie są lekarzami weterynarii.
"Za zdrowie 46 koni!"
„Damy i Huzary” w Domu Kultury LSM
Trzy damy i prześcieradło
6 lutego, tuż przed rozpoczęciem weekendu, Uczestnicy Klubu Samopomocy „Przystań” obejrzeli inscenizację komedii Aleksandra Fredry pt. „Damy i Huzary”, która w żartobliwy i dowcipny sposób przedstawia relacje między osobami w różnym wieku, ich stosunek do miłości i małżeństwa. Zabawna intryga osadzona w realiach początku XIX wieku, wyraziste postacie, dowcipne dialogi, barwne kostiumy, piękna oprawa muzyczna i niecodzienny aktor – uroczy piesek niezwykle aktywny na scenie, dostarczyły bardzo licznie zgromadzonej publiczności wyśmienitej zabawy.
Huzar, trzy damy i pies
Spektakl został przygotowany i zaprezentowany przez aktorów i miłośników teatru działających w Amatorskim Teatrze Towarzyskim w Lublinie, który istnieje od 2006 roku. Ta niezwykła grupa pasjonatów sztuki teatralnej ma w swoim dorobku 47 premier i ponad 300 przedstawień a jej repertuar stanowią dramaty, komedie i programy kabaretowe. Z niecierpliwością czekamy na następny występ.
Trzech huzarów + 1 Akustycznie w Domu Kultury LSM
Plakat koncertu "Jan Kondrak akustycznie"
30 stycznia Uczestnicy Klubu Samopomocy „Przystań” wybrali się na wyjątkowy koncert związanego od wczesnej młodości z Lublinem Jana Kondraka, absolwenta polonistyki UMCS, publicysty, prozaika, tłumacza, twórcy widowisk estradowych ale przede wszystkim autora tekstów, kompozytora i wykonawcę. Od ponad 40 lat artysta występuje i pisze dla siebie oraz innych, jest współtwórcą i jednym z liderów Lubelskiej Federacji Bardów a w jego repertuarze są też piosenki znanych autorów, m.in. Cohen’a, Stachury, Wysockiego, Okudżawy. Niezwykły głos i talent lubelskiego barda były doceniane i nagradzane m.in. na Studenckim Festiwalu Piosenki w Krakowie, Krajowym Festiwalu Piosenki w Opolu czy Festiwalu Artystycznym Młodzieży Akademickiej (FAMA) w Świnoujściu. Piątkowy koncert zgromadził licznych wielbicieli twórczości Kondraka, od osób w wieku senioralnym po młodzież ze szkół średnich, którzy niezależnie od wieku, wspólnie z artystą nucili dobrze znane sobie piosenki literackie i ciekawe interpretacje kolęd. Lubiany bard jak zawsze wspaniale nawiązał kontakt z publicznością i zaprezentował zróżnicowany repertuar, od najstarszych utworów z początku lat 90- tych po te z dopiero powstającej płyty, a wszystkie zostały opatrzone niezwykłym, często dowcipnym i osobistym komentarzem artysty. Ponad dwugodzinne spotkanie z akompaniującym sobie na gitarze bardem było wyjątkowym doświadczeniem, dostarczyło nam wspaniałych przeżyć, wzruszeń a u wielu słuchaczy przywołało wspomnienia.
Jan Kondrak na scenie Informacja
Od dnia 1 lutego 2026 roku ze struktury Środowiskowego Domu Samopomocy „Mozaika” zostaną wyodrębnione Klub Samopomocy „Przystań” i Klub Samopomocy „Galeria”.
Z wyodrębnionych Klubów tworzy się jednostkę organizacyjną pomocy społecznej pod nazwą Klub Samopomocy „Mozaika”.
Film „Psoty” – czyli o najlepszym przyjacielu człowieka
Jednym słowem "Sprytek"
Uczestnicy oddziału nr 2 Środowiskowego Domu Samopomocy „Mozaika” rozpoczęli kolejny rok przygody z kinem. Tym razem wybraliśmy się na polski film familijny pod tytułem „Psoty”.
Film opowiada historię 13-letniej Frani i psa Sprytka. Młoda bohaterka buntuje się przeciwko rodzicom i ucieka z domu razem z czworonogiem, by ocalić go przed bezdusznym lekarzem ze schroniska. Aleksandra Zagrodzka w roli Frani to absolutne odkrycie nowego pokolenia – młoda aktorka nie gra stereotypowego smutnego dziecka bogatych rodziców. Ona po prostu jest tą postacią – z charakterystycznym dla jej wieku buntem, wrażliwością i autentycznym poczuciem osamotnienia. W tle, jako swoisty kontrapunkt, mamy starą gwardię polskiego kina, czyli Małgorzatę Sochę i Borysa Szyca.
Film porusza wiele problemów dzisiejszych czasów – osamotnienie młodzieży, zabieganie rodziców za pieniądzem, bezduszność systemu opieki nad zwierzętami, cyberprzestępczość…
To właśnie za to umiejętne wplatanie trudnych, społecznych tematów w ramy kolorowego, momentami szalonego kina familijnego, twórcom należą się największe brawa.
Przybieżeli, przybieżeli, przybieżeli…
W dniu 28 stycznia 2026 r. mieliśmy zaszczyt uczestniczyć w IV Przeglądzie Kolęd i Pastorałek pt. „Wspólne Kolędowanie”, zorganizowanym przez Środowiskowy Dom Samopomocy w Annopolu.
Dyrektor Środowiskowego Domu Samopomocy w Annopolu, Pani Ewa Kwiatkowska, witająca przybyłych gości
Już z samego rana delegacja czwórki Uczestników wraz z psychologiem udała się w podróż do oddalonego o godzinę jazdy Annopola nad Wisłą. Po przybyciu na miejsce zostaliśmy serdecznie powitani przez Organizatorów wydarzenia i szybko zabraliśmy się za wspólne śpiewanie kolęd oraz pastorałek. I nie było to wcale ciche, nieśmiałe śpiewanie pod nosem, absolutnie! Wyjątkową formę integracyjnego śpiewania nadała obecna na scenie animatorka, Pani Anna Przybysz, która stworzyła na scenie liczny chór, jakiego nie powstydziłby się niejeden profesjonalny zespół. A ci, którzy nie zmieścili się na scenie (a chętnych było wiele!), równie głośno śpiewali z widowni.
Wspólne śpiewanie kolędy „Oj, Maluśki...” na scenie w Centrum Kultury w Annopolu
Mimo że styczeń dobiega już końca, czas kolędowania przybliżył nas mocno do siebie i przypomniał, w jaki sposób tradycja łączy ludzi – niezależnie od miejsca i czasu, niezależnie od tego, kim i jacy jesteśmy. Zwieńczeniem tego wyjątkowego kolędowania było wspólne dzielenie się opłatkiem. A ciepłych rozmów, serdecznych podziękowań i uśmiechniętych zdjęć nie było końca…
Nagroda wraz z dyplomem za udział w IV Przeglądzie Kolęd i Pastorałek pt. „Wspólne Kolędowanie”
Następnie zostaliśmy obficie ugoszczeni w siedzibie Środowiskowego Domu Samopomocy w Annopolu. Spędziliśmy tam miłe chwile przy wspólnym stole, zaprzyjaźniając się z trzynastoma innymi placówkami. Całe spotkanie było niesamowitym doświadczeniem. A ciepło oraz życzliwość, którymi zostaliśmy otoczeni, zostanie z nami jeszcze na długo. Serdecznie dziękujemy Środowiskowemu Domowi Samopomocy w Annopolu za zaproszenie oraz stworzenie prawdziwie świątecznej atmosfery. Za poświęcony czas na doskonałą organizację, a także za wspólne chwile, które mamy nadzieję, powtórzymy jeszcze nie raz!