III Dzień Przyjaciela

Mężczyzna z gitarą stojący na plenerowej scenie ozdobionej białymi i zielonymi balonami

16 czerwca delegacja Uczestników Oddziału numer 2 oraz Klubu Samopomocy „Przystań” świętowała kolejny Dzień Przyjaciela zorganizowany przez Środowiskowy Dom Samopomocy „Misericordia” a mottem tegorocznego wydarzenia było hasło „Ludzie, na których można liczyć”. Przedstawiciele wielu ośrodków wsparcia mieli okazję do sympatycznego spotkania w radosnej i przyjaznej atmosferze. W programie wydarzenia było m.in. przedstawienie teatralne pt. „Ubogi i Bogaty”, przygotowane przez gospodarzy imprezy działających w Teatrze Przebudzenie oraz wspólne odśpiewanie piosenki o przyjaźni napisanej specjalnie na Dzień Przyjaciela jako swoisty hymn towarzyszący każdorazowo tej cyklicznej już imprezie. Po części oficjalnej odbyły się liczne warsztaty artystyczne oraz gry i zabawy integracyjne w urokliwym otoczeniu a aktywność w zajęciach była nagradzana udziałem w loterii ze wspaniałymi upominkami. Wspólnie przeżyty czas umilała fotobudka i poczęstunek a szczególnym zainteresowaniem cieszyły się pyszne lody włoskie, popcorn i wata cukrowa. Serdecznie dziękujemy za możliwość udziału we wspaniałym wydarzeniu, które ponownie przypomniało znaczenie przyjaźni i przyjaciół.

Grupa dorosłych osób grających w grę zręcznościową z rzutkami na trawniku

 

„LUBLIN – Lublinowi” 2026

Grupa kobiet w czerwono-białych strojach ludowych tańcząca na scenie w muszli koncertowej

12 czerwca Uczestnicy Klubu Samopomocy „Przystań” wybrali się do Ogrodu Saskiego aby w Muszli Koncertowej im. Romualda Lipko obejrzeć widowisko inaugurujące cykl koncertów będących uroczystym zakończeniem roku artystycznego 2025/2026 Zespołu Pieśni i Tańca „LUBLIN” im. Wandy Kaniorowej. Trzy dni koncertowania są okazją do zaprezentowania wspaniałych efektów całorocznej pracy wszystkich artystów, od najmłodszych grup dziecięcych po seniorów, którzy z wielką pasją pielęgnują polskie tradycje taneczne i muzyczne przygotowując niezwykle bogaty i różnorodny repertuar. Podczas piątkowego koncertu zaprezentowały się grupy reprezentacyjne oraz najmłodsi wykonawcy – I i II Reprezentacja, Lublinianki, Dzieci Lublina, Wróbelki oraz Nutki. Niezwykłe umiejętności tancerzy i śpiewaków zaprezentowane we wspaniałych, barwnych strojach i układach choreograficznych przy akompaniamencie żywej muzyki własnej kapeli ludowej, pozwoliły nam przeżyć niezwykłą podróż przez bogactwo polskiego folkloru.

Grupa par tanecznych w kolorowych strojach ludowych tańczących na scenie w muszli koncertowej

Grupa par tanecznych w różowo-białych strojach ludowych tańczących na scenie w muszli koncertowej

Grupa par tanecznych w biało-żółto-czarnych strojach ludowych tańczących na scenie w muszli koncertowej

Bardzo duża grupa tancerzy w strojach ludowych stojąca na scenie w muszli koncertowej

Niezwykła podróż w Kinie Bajka

Plakat do filmu Posłani przedstawiający mężczyznę białym stroju niosącego duży krzyż na ramieniu a jednocześnie jego postać odbija się w wodzie na pierwszym planie

5 czerwca Uczestnicy Klubu Samopomocy „Przystań” obejrzeli polski film dokumentalny „Posłani”, opowiadający o doświadczeniu Boga działającego w życiu zwykłych ludzi. Film ukazywał niecodzienną drogę Michała Ulewińskiego, który przeszedł prawie 1650 km niosąc 15-kilogramowy drewniany krzyż i kreśląc ten znak na mapie Polski pielgrzymując od Zalewu Wiślanego po Giewont, a następnie od Gniezna do Sokółki. Ta wyjątkowa podróż była nie tylko ogromnym wysiłkiem fizycznym ale przede wszystkim osobistą modlitwą, duchową walką, zawierzeniem i procesem głębokiej wewnętrznej przemiany. Z pielgrzymującym bohaterem splatały się losy innych ludzi, których życie zostało nagle zatrzymane przez kryzys, spotkanie, wydarzenie lub decyzję po której nie było już takie samo, a ich świadectwa stanowiły opowieść o tęsknocie za sensem życia, cierpieniu ale też nadziei. Film ukazywał znaczenie wsparcia i roli współczesnych wspólnot religijnych w kontekście wyzwań przed którymi staje człowiek i świat. „Posłani” to duchowa podróż przez Polskę i ludzkie historie w których wiara i modlitwa stały się źródłem siły i przemiany.

Różaniec trzymany w dłoni widoczny na tle słońcaDwóch mężczyzn wspinających się po wzgórzu a jeden dźwiga duży krzyż na prawym ramieniu

Anioł Gabriel w myślach i modlitwach – uroczystości w Garbowie
W dniu 7 czerwca uczestnicy wraz z rodzinami oraz pani dyrektor Sylwia Góźdź, na zaproszenie księdza profesora Mariana Stasiaka, współtworzyli wydarzenie, jakim było poświęcenie statuy Matki Bożej Wspomożenia Wiernych oraz pomnika Chrystusa Miłosiernego mieszczącego się przy Cmentarzu Parafialnym w Garbowie.
Uroczystości przewodniczył ks. Arcybiskup Stanisław Budzik Metropolita Lubelski, zgromadziła ona wielu wiernych i miała wyjątkowo doniosły charakter. Obecni odmówili modlitwę do Anioła Stróża „Aniele Boży”. Był czas na zadumę, kiedy to ceremonię dopełniły m.in. kojący śpiew pieśni „Ave Maria” (w opracowaniu Charles’a Gounoda na podstawie kompozycji Johanna Sebastiana Bacha z 1722, wykorzystujący fragment łacińskiego tekstu modlitwy „Zdrowaś Maryjo”) w wykonaniu artystki sceny lubelskiej pani Alicji Habzy, także przepiękny utwór na trąbkę „Cisza” („II Silenzio”, utwór skomponowany w 1964 roku przez Niniego Rosso i Willy’ego Brezzę) oraz ulubiona pieśń Jana Pawła II pt. „Barka” (hiszpańska pieśń religijna, do której muzykę i słowa napisał w 1974 hiszpański ksiądz Cesáreo Gabaráin, a tego samego roku polski tekst pieśni napisał salezjanin, ks. Stanisław Szmidt). To była doprawdy dostojna uroczystość z piękną oprawą artystyczną.

Biała kolumna z ustawioną na górze szarą rzeźbą Maryi trzymającej dzieciątkoGrupa dorosłych sześciu osób stojących na kostce brukowej przy białej rzeźbie aniołaGrupa dorosłych osób stojących na kostce brukowej przy białej rzeźbach anioła i stylizowanych waz na postumentachNa asfaltowej drodze trzy dorosłe osoby stojące przy osobie siedzącej na wózku inwalidzkimBiała rzeźba kobiecej postaci ze skrzydłami trzymającej kwiaty ustawiona na brukowanym placu

Fotorelacja z uroczystości przy Cmentarzu Parafialnym w Garbowie

Festyn Świdnik 2026

Mężczyzna w czerwonym podkoszulku i  jasnoniebieskim kaszkiecie stoi przed mikrofonem na scenie plenerowej

Piosenka jest dobra na wszystko

W niedzielę 31 maja uczestniczyliśmy w 27 Festynie Integracyjnym „Dzień Godności Osoby z Niepełnosprawnością”, który odbył się w Świdniku. Wydarzenie zgromadziło wielu uczestników i gości, tworząc wyjątkową atmosferę życzliwości, integracji oraz wspólnego świętowania.
Podczas festynu nie zabrakło licznych atrakcji, występów artystycznych i okazji do wspólnej zabawy. Był to czas pełen radości, uśmiechu i spotkań, które pokazały, jak ważne są wzajemny szacunek, otwartość i budowanie społeczności bez barier.
Naszą „Mozaikę” reprezentował Tomasz z Oddziału numer 1, który zaprezentował na scenie dwa utwory: „Piosenka jest dobra na wszystko” z repertuaru Jerzego Wasowskiego i Jeremiego Przybory oraz „Piosenka prawdę ci powie” z repertuaru Reny Rolskiej. Jego występ został bardzo ciepło przyjęty przez publiczność i dostarczył słuchaczom wielu pozytywnych emocji.
Uczestnictwo w festynie było doskonałą okazją do integracji, nawiązania nowych znajomości oraz wspólnego przeżywania artystycznych emocji. Cieszymy się, że mogliśmy wziąć udział w tym wyjątkowym wydarzeniu, które po raz kolejny pokazało, jak wiele radości i wartości niosą ze sobą spotkania budujące wzajemne zrozumienie i otwartość.

Dni Godności Radom 2026

W dniu 29 maja uczestniczyliśmy w kolejnej edycji Radomskich Dni Godności. Tegoroczne obchody obfitowały w wiele atrakcji, wśród których znalazły się festyn integracyjny, przegląd twórczości artystycznej oraz kiermasz rękodzieła. Wydarzenie, podobnie jak w poprzednich latach, zostało połączone z VIII Mazowieckim Festiwalem Twórczości Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną „Tacy sami”.
Naszą „Mozaikę” reprezentowała Magdalena z Oddziału Numer 1, która wystąpiła na scenie, wykonując utwór „Ikar” z repertuaru Michała Wiśniewskiego i Etiennette Wiśniewskiej. Jej występ spotkał się z ciepłym przyjęciem publiczności i był pięknym przykładem odwagi, pasji oraz muzycznego talentu.
To był dzień pełen pozytywnych emocji, uśmiechów i inspirujących spotkań. Cieszymy się, że mogliśmy być częścią tego wyjątkowego wydarzenia i już teraz z niecierpliwością czekamy na kolejną edycję.
Dziękujemy organizatorom za przygotowanie tego wyjątkowego przedsięwzięcia oraz wszystkim uczestnikom za stworzenie serdecznej i pełnej życzliwości atmosfery.

Kobieta w czerwonym podkoszulku siedząca na wózku inwalidzkim ustawionym na plenerowej scenie

Nasza solistka

Cztery dorosłe osoby idące po miejskiej ulicy wyłożonej dużym kamieniem brukowym

Przemarsz ulicami Radomia

Pięć siedzących osób w czerwonych podkoszulkach oraz duża grupa osób przechodząca w drugim planie na tle kamienic

Już po występie

Piknik żeglarski
28 maja 2026 roku nad Zalewem Zemborzyckim odbył się IX Piknik Żeglarski zorganizowany przez Środowiskowy Dom Samopomocy „Mozaika”. Wydarzenie po raz kolejny zgromadziło uczestników, pracowników oraz gości z licznych ośrodków i placówek z całego województwa lubelskiego, tworząc przestrzeń do integracji, wspólnej zabawy i aktywnego spędzania czasu.
Jedną z największych atrakcji pikniku były rejsy jachtem „Integracja”, które cieszyły się ogromnym zainteresowaniem uczestników.
Na przybyłych gości czekało również wiele różnorodnych warsztatów i atrakcji. Każdy mógł znaleźć coś dla siebie, rozwijając swoje zainteresowania, zdolności manualne oraz kreatywność. Nie zabrakło także wspólnego grillowania, a o wyjątkową atmosferę wydarzenia zadbał zespół Mozaikowy Band, który przez cały czas umilał spotkanie szantami i zachęcał uczestników do wspólnego śpiewania oraz zabawy.
Serdecznie dziękujemy wszystkim uczestnikom, gościom, sponsorom, wolontariuszom oraz osobom zaangażowanym w organizację wydarzenia za obecność i stworzenie wyjątkowej atmosfery. Już dziś z niecierpliwością czekamy na kolejną edycję naszego żeglarskiego spotkania.
Ahoj!

Niebieska dwumasztowa łódź i biały ponton zacumowane do betonowego mola na zalewie

Widziana od lewej strony grupa dorosłych osób na tle zielonych drzew

Siedząca i stojąca grupa dorosłych osób na tle zielonych drzew niebieskich namiotów i białej ściany budynku

Dwóch mężczyzn i kobieta stojących przy mikrofonach  na tle zielonych drzew

Czytaj dalej

Kodeń 2026

Szesnastowieczny budynek kościoła z elementami gotyckimi i renesansowymi detalami widziany z zewnątrz

Kościół Świętego Ducha w Kodniu

Środa 27 maja rozpoczęła się dla niektórych uczestników bardzo wcześnie – to dzień XXV Pielgrzymki Środowisk Pomocy Społecznej. Tym razem wyruszyliśmy do Sanktuarium Matki Bożej Kodeńskiej.
Już sama podróż była dla nas relaksacyjnym doświadczeniem oglądania niekończących się pejzaży o intensywnym, majowym odcieniu roślinności. Pomimo długiej drogi (ponad 130 kilometrów w jedną stronę) podróż upłynęła nam spokojnie, a niektórym nawet zdecydowanie sennie.
Zielone otoczenie Kodnia i umiarkowane nasłonecznienie zadziałało na nas bardzo kojąco i nie przeszkadzała nam nawet duża ilość uczestników. Oprócz eucharystii i części muzycznej znaleźliśmy też czas na zwiedzenie całej Kalwarii Kodeńskiej oraz Bazyliki świętej Anny.

Czerwone światło witraży oświetlające posadzkę i zielono-pomarańczowe ławki

Kodeń / Kolory

Z dworca na dworzec

Plac z pionowym zegarem i budynek dworca kolejowego w Lublinie

Późnym popołudniem 26 maja Uczestnicy Klubu Samopomocy „Przystań” odwiedzili taras widokowy znajdujący się na budynku nowego Dworca Metropolitalnego w Lublinie. To miejsce umożliwiające spojrzenie na zabytkowy już budynek dworca kolejowego z zupełnie innej perspektywy niż ta, do której przyzwyczailiśmy się śpiesząc na peron. Tym razem nie musieliśmy patrzeć często na zegar tylko spokojnie oczekiwaliśmy na przyjazd pociągu z grupą Uczestników z Oddziału numer 2 i Klubu Samopomocy „Przystań”, powracających z turnusu rehabilitacyjnego w Karwi nad Morzem Bałtyckim.

Zadaszenie peronu numer 1 oraz fasada budynku dworcowego z napisem Lublin

Wjeżdżający na peron pociąg pasażerski z pomarańczową lokomotywą i szarymi wagonami

„Galeria” patrzy i słucha

Mężczyzna w szpiczastej czerwonej czapce schodzący po schodach po których toczy się kilka jabłek

Kadr z filmu „Byty chwilowe – instrukcja obsługi patrzenia”

Tym razem uczestnicy Klubu Samopomocy „Galeria” w Teatrze Starym. Oglądamy film „Byty chwilowe – instrukcja obsługi patrzenia”. W dużym skrócie to film o działaniach/procesach twórczych Jarosława Koziary. To też film o miejscach Nam w jakiś sposób bliskich. Jakbyśmy trochę otwierali swoje notesy pamięci Lublina, poszczególnych ulic, poszczególnych ścian, poszczególnych okien, poszczególnych płyt z muzyką Voo Voo, poszczególnych płyt Marka Dyjaka. I tak dalej, i tak bliżej.
Druga część naszej wizyty w Teatrze Starym to koncert Mateusza Pospieszalskiego, którego muzyka współprowadziła nas przez film.
To dzięki takim sytuacjom/doświadczeniom uczymy się ponownie widzieć i czuć nasze miasto zupełnie inaczej. Widzieć więcej niż ściany, ulice, pola.
Dziękujemy.

ŹRÓDŁO ZDJĘCIA

Przejdź do treści