Spotkanie opłatkowe
Boże Narodzenie to czas magiczny, radosny. Czas pełen zadumy, refleksji, rodzinnych spotkań. Świąteczny nastrój zapanował również 20 grudnia w Oddziale nr 1. Odbyło się Spotkanie Opłatkowe Uczestników, terapeutów, rodziców ŚDS oraz Ośrodka Wsparcia „Beniamin” oraz zaproszonych gości. Terapeuci oraz Uczestniczy wystąpili z programem słowno – muzycznym o tematyce bożonarodzeniowej, Słowo Boże wygłosił ks. Prof. Marian Stasiak. Spotkanie przebiegało w atmosferze rodzinnego ciepła, wzajemnej życzliwości i pojednania.
Spotkanie w rodzinnym gronie
Śpiewaliśmy piosenki o tematyce świątecznej
oraz recytowaliśmy wiersze
Słowo Boże ks. prof. Mariana Stasiaka Sukces! Mozaikowa Scena Różnorodności wystąpiła w Warszawie w Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej
Z wielką dumą przeplataną ogromnym wzruszeniem i pozytywnymi emocjami chcemy podzielić się naszym sukcesem. Nasz teatr – Scena Różnorodności została zaproszona do Warszawy, do Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w dniu 06.12.2023 roku. Był to finał OSPAR – Ogólnopolskiej Sceny Prezentacji Artystycznych Realizacji. Otrzymaliśmy wyróżnienie za przygotowaną formę sceniczną – monodram pt. „Opowieść o orle – Inspiracja”. Jednocześnie wspaniały prezent mikołajkowy.
Świadectwo uznania naszej pracy. Jesteśmy dumni i wdzięczni APS! To wielkie wyróżnienie!
Ogólnopolska Scena Prezentacji Artystycznych Realizacji OSPAR powstała pod koniec lat dziewięćdziesiątych w Akademii Pedagogiki Specjalnej im. M. Grzegorzewskiej. Ideą inicjatywy jest budowanie potencjału dzieci i młodzieży oraz osób dorosłych z niepełnosprawnościami poprzez sceniczne kreacje artystyczne oraz nagradzanie kreatywnej pracy pedagogicznej, jak też kreatywnego (z wyczuciem na Człowieka, sztukę, kulturę) zarządzania placówkami wsparcia. Przegląd „OSPAR” to największa ogólnopolska impreza o charakterze charytatywnym, podczas której można podziwiać osiągnięcia artystyczne dzieci, młodzieży oraz osób dorosłych – również niepełnosprawnych – z placówek poprawczych, opiekuńczych i wychowawczych, wsparcia. Uczestnicy mogą zaprezentować swoje umiejętności w kategoriach: solistów i zespołów wokalnych, wokalno – instrumentalnych, tanecznych, kabaretowych oraz teatralnych.
Impreza jest miejscem umożliwiającym integrację pomiędzy społecznością placówek, studentami oraz kadrą naukową, pozytywną rywalizację w dziedzinach artystycznych, a także zaprezentowanie się przed liczną publicznością osoby reprezentujące placówki wsparcia różnego typu z terenu całej Polski.
OSPAR to największa ogólnopolska impreza o charakterze charytatywnym, miejsce umożliwiające integrację, pozytywną rywalizację w dziedzinach artystycznych.
Z pełnym zaangażowaniem i powagą towarzyszącą wydarzeniu nasi Uczestnicy wystąpili na scenie przed licznie zgromadzoną publicznością. Pomimo towarzyszącej tremy pełni skupienia, bez chwili zawahania odegrali przygotowany pokaz teatralny. Doprawdy możemy być dumni z naszych przedstawicieli – godnie reprezentowali lubelski ŚDS Mozaika! Trud przygotowań przyniósł widoczny efekt. Brawo WY!
Nie było łatwo. Procedura konkursowa obejmowała dwa etapy: 1 etap – eliminacje: nadesłanie nagrania multimedialnego z placówki (nasze nagranie zrealizowaliśmy w Domu Kultury LSM przy ulicy Wallenroda – serdeczne wyrazy wdzięczności!).
2 etap – koncert finałowy z udziałem wybranych przez Jury zespołów. W tym roku jury OSPAR wybrało 10 placówek z licznego grona zgłoszonych ośrodków do tegorocznego konkursu. 6 grudnia w Akademii Pedagogiki Specjalnej oklaskiwano wyróżnione placówki.
Wszystkich Uczestników wydarzenia uroczyście przywitała Pani Rektor Akademii Pedagogiki Specjalnej dr hab. Barbara Marcinkowska, prof. APS, a licznie zgromadzona widownia w skupieniu obserwowała występy.
Rozdanie dyplomu, gratulacje oraz upominek.
Gospodarze sympatycznie przyjęli nas w swoich progach, co zdecydowanie wpłynęło na nasz entuzjazm, wprowadziło w dobry nastrój, który trwał nieprzerwanie jeszcze w drodze powrotnej do Lublina. Z pewnością zapamiętamy nostalgicznie wizytę w Akademii Pedagogiki Specjalnej im. M. Grzegorzewskiej w Warszawie. Ze wzruszeniem możemy stwierdzić, iż Scena Różnorodności pięknie zakończyła ten rok artystycznej działalności! Słowa podziękowań dla wszystkich, którzy nas wspierali !!
W doniosłym stylu i ze wzruszeniem Scena Różnorodności kończy rok 2023 ! ...vita est ars, ars vita est... (tłum. ...bo życie jest sztuką, a sztuka bywa życiem...)
Tymczasem w „Galerii”
Orkiestra
Dnia 23.11.3023 r. w Oddziale nr 3 na ul. Lwowskiej 28 odbyło się wyjątkowe wydarzenie, a mianowicie był to koncert „Orkiestry Wojskowej z Lublina” pt.” Niepodległa Polska”.
Czekaliśmy z niecierpliwością na 23 listopada, kiedy to Wojskowa Orkiestra z Lublina zagości w naszym ośrodku. Nawet nie wiemy, kiedy minął cały koncert! Muzyka na żywo w tak profesjonalnym wykonaniu to uczta dla zmysłów. Orkiestra licząca dziesięć osób zagrała między innymi na klarnetach, saksofonach, trąbkach, perkusji, puzonach i tubach. Zaprezentowała znane wszystkim, porywające za serce utwory, takie jak „Pałacyk Michla”, „My Pierwsza Brygada”, „Białe róże”, „Wojenko, wojenko”, „Piechota” i wiele innych. Mamy nadzieję iż nie był to ostatni taki wspaniały koncert gdyż czujemy ogromny niedosyt…
♫ Muzyczna niepodległa Polska ♫
Uczestnicy Oddziału numer 1 i 2, mieli ostatnio przyjemność brać udział w niezwykłym wydarzeniu. Z okazji Święta Niepodległości w ramach Niedzielnego Poranka Muzycznego w Lubelskiej Filharmonii odbył się koncert „Ojczyzno ma”.
Na scenie występowało ponad 150 (!) chórzystów. Swoje zdolności wokalne przedstawiały: chór Kantylena III Liceum Ogólnokształcącego im. Unii Lubelskiej w Lublinie, chór Berylio Zespołu Szkół nr 13 w Lublinie, chór Bursztyn Szkoły Podstawowej nr 51 im. Jana Pawła II w Lublinie, chór Gaudium Szkoły Podstawowej nr 3 im. Króla Władysława Jagiełły w Parczewie oraz zespół wokalny Sine Nomine Młodzieżowego Domu Kultury „Pod akacją” w Lublinie.
Co pięć chórów to nie jeden
Chórzyści zaśpiewali pieśni patriotyczne, m.in. „Przybyli ułani”, „Białe róże”, „Serce w plecaku” czy „Pierwsza kadrowa”. Przy pełnej sali widowiskowej, wspólne śpiewanie pieśni związanych z uzyskaniem prze Polskę niepodległości, chwytało nas za serca.
Czy Maciej Boryna wyszedłby z kina?
Podkolorowany Mirosław B. czyli Maciej B.
Uczestnicy Oddziału numer 2 oraz Klubów Samopomocy w podróży do Lipiec.
Do Lipiec…
Reymontowskich.
Żeby trochę pomóc naszej wyobraźni, a nie mogąc wysiąść w Lipcach, udaliśmy się chociaż do kina przy ulicy Lipowej.
Jak było?
Uwaga! Recenzja subiektywna:
Film, jako całość, męczy.
Całość malowana jest tak samo, z podobnym gestem, nie mającym nic wspólnego z czasem, w którym dzieje się akcja powieści. Malowana idealnie, nie wychodząc za linie konturu.
Problem numer dwa: gra aktorów.
Jest niedobra.
Wszystko zagrane jest bardzo prosto. A szkoda bo pod zamalowanymi kadrami, zebrano całkiem sporą grupę przekonujących nazwisk. Sam Boryna, nawet kiedy grał w prostych, kryminalnych historiach, z niekończącą się ilością odcinków, robił to w sposób bardziej przekonujący.
Powraca też pytanie czy obecność aktorów, których następnie „pomalowano/zamalowano” pozwala mówić na ten film „animacja”.
Problem numer trzy: nawet po jednokrotnym obejrzeniu filmu łatwo można dostrzec (zarówno gołym i jak to mawiał Tytus de Zoo, „okiem ubranym”) kilka scen, w których „raczej” użyto, obojętnie jak to nazwiemy, komputerów.
Jedyne „momenty” kiedy film ożywa to zmieniające się pory roku ale to w sumie może minuta filmu.
Teraz muzyka.
Większość wokaliz, zaśpiewów, zawieszonych dźwięków „siedzi”.
Pomaga poszczególnym scenom.
Pociąga nasz nastrój.
Niestety wiele motywów już gdzieś słyszeliśmy. I nie chodzi o podobieństwa w muzyce ludowej. Ta jest tam gdzie trzeba.
To raczej uwaga do pana kompozytora. A niepodpisany cytat z Philipa Glassa jest już po prostu oczywisty.
Uwaga przedostatnia – dotycząca ilości widzów, bo pierwszy raz byliśmy w tak poważnie wypełnionej sali. Niektórzy dziennikarze już zaczęli zestawiać frekwencyjnie ten film z filmem o pewnej granicy.
Pamiętajmy jednak, że frekwencja „Chłopów” to w dużym stopniu uczniowie.
Udało nam się nawet posłuchać trochę co mówią, jednak wszystkie trzy grupy były zdecydowanie na nie.
Czy warto/czego zabrakło?
Malarskiej, animowanej wolności?
Kreski?
Niedopowiedzenia?
Wychodzenia za linię?
PS:
Ale żeby nie było tak smutno zakończmy słowami piosenki, która właśnie opowiada o tym czego zabrakło:
„Przez ogród zamknięty
Między Wełnowcem a Siemianowicami
Dymem pola zasnute
Za ćmą
Pełny
Idę
Za ćmą
W dym
Idę”
Mozaikowa Scena Różnorodności w AAC-owym stylu
Tym razem nasz teatr Scena Różnorodności miał okazję ukazać się w AAC-owej odsłonie. Oddział nr 1 z entuzjazmem włączył się obchody miesiąca AAC podczas X Koncertu „AAC-owy Przyjaciel”, który odbył się w dniu 25.10.2023 roku w Auli Domu Nadziei Caritas Archidiecezji Lubelskiej. Wydarzenie zostało zorganizowane przez Punkt Przedszkolny i Poradnię LOLEK przy Polskim Stowarzyszeniu na rzecz Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną Koło w Lublinie. W jubileuszowym koncercie zaprezentowały się 22 wystąpienia (piosenki, filmy i inne formy sceniczne), a aula koncertowa wypełniona była po brzegi.
Entuzjastów AAC było wielu wśród licznie przybyłej widowni!
Przedstawiona przez nas krótka forma teatralna pt. „Opowieść o orle. Inspiracja” przygotowana została i zaprezentowana w przekazie komunikacji AAC (komunikacja alternatywna i wspomagająca). Na widowisko sceniczne składały się: gra aktorska wraz z gestami, tekst opowieści w formule PCS (symbole komunikacji obrazkowej) oraz tekst odczytany za pomocą Mówika (syntezator mowy wraz z symbolami obrazkowymi). W tle rozbrzmiewała tematycznie skomponowana ścieżka dźwiękowa utworów wprowadzających w odpowiedni nastrój.
Nasi aktorzy nie zawiedli i pełni zaangażowania mieszającego się z nutką tremy wcielili się w swoje role.
Początkowa nieśmiałość przerodziła się w pewność dodając skrzydeł!
Licznie zgromadzona widownia z zaciekawieniem, zadumą i przyjaznymi emocjami przyjęła nasz spektakl, co było pozytywnym dopełnieniem całości wydarzenia. Otrzymaliśmy drobne upominki i – co najważniejsze – wiele przyjaznych gestów i słów akceptacji i podziwu. Nie zabrakło również jubileuszowego wspaniałego tortu!!
Jubileuszowy tort był doprawdy imponujący!
W przerwie koncertu można było nawiązać nowe relacje koleżeńskie, jak również zapoznać się ze sprzętem rehabilitacyjnym i narzędziami AAC.
To były doprawdy miłe wzruszenia oraz spory ładunek pozytywnych twórczych nastrojów!! Do zobaczenia ponownie na scenie!!
♫ Kameralnie czy symfonicznie ♫
Utwory z klimatem, czy wielkie monumentalne? Które wykonanie się bardziej podoba? Uczestnicy Oddziału Nr 2 ostatnio mieli możliwość wysłuchać i koncertu kameralnego i symfonicznego.
Zdania były podzielone, jednym podobały się utwory kameralne w wykonaniu kwintetu „Akord 5”, czyli flet, obój, klarnet, fagot i waltornia. Wykonywali m.in. utwory Mozarta, Straussa, Ravela…Koncert odbył się w ramach Niedzielnego Poranku Muzycznego pt. „Podróże po Europie”.
Milczenie owiec w przerwie koncertu
Drugim bardziej podobał się koncert symfoniczny w ramach „Klasycznie co piątek”. Orkiestrę Symfoniczną Filharmonii Lubelskiej prowadził Maestro Piotr Wijatkowski.
Wieczór rozpoczęliśmy od jednego z najbardziej rozpoznawalnych dzieł Cesara Franca – Symfonii d-moll. Każda z trzech części kompozycji – Lento, Allegro ma non troppo, Alegretto, Finale: Allegro non troppo – odnosiło się do początkowego, 4-taktowego motywu przedstawionego na początku utworu. Nam najbardziej podobała się część druga, czyli Allegro ma non troppo.
Finał wieczoru należał do utworu współczesnego włoskiego kompozytora Roberta Molinelliego – słynnego altowiolisty, aranżera i dyrygenta współpracującego m.in. z Andrea Boccellim. Po raz pierwszy w Polsce zabrzmiał jego koncert na saksofon i orkiestrę Four Pictures from New York napisany w 2001 roku. Mogliśmy zobaczyć i usłyszeć saksofon sopranowy, altowy i tenorowy. Wspomniane obrazy Nowego Jorku to przede wszystkim mistrzowskie partie Pawła Gusnara.
Obrazy.
Obrazy z dźwięku.
Alpakowa Pociecha
W dniu 25.10.2023 r. Uczestnicy Oddziału nr 2 przy ul. Nałkowskich 78 wybrali się na wycieczkę edukacyjną do Hodowli Alpak znajdującej się w malowniczej miejscowości Pociecha pod Lublinem.
Hodowla ma długoletnią historię a wszystko zaczęło się w 2011 roku od samic, które przyjechały z Chile.
Wycieczka rozpoczęła się od prelekcji wygłoszonej przez właściciela Hodowli Pana Janusza, który w bardzo interesujący sposób zapoznał Nas z historią swoich podopiecznych. Opowiedział o ich pochodzeniu, zwyczajach oraz specyfice samej hodowli. Zwiedziliśmy wszystkie dostępne zagrody, w których mogliśmy z bliska podziwiać dorosłe alpaki oraz ich małe dzieci. Niektórym z Nas udało się pogłaskać te przemiłe aczkolwiek płochliwe zwierzęta. Wyjątkiem była samica o imieniu Mia, którą mogliśmy przytulić. Dodatkową atrakcją dla Nas była możliwość nakarmienia alpak marchewkami, które specjalnie zostały przygotowane dla Naszej grupy przez Pana Janusza. Alpaki za poczęstunek odwdzięczyły Nam się pięknymi pozami do zdjęć. Dzięki temu na długo pozostaną w Naszej pamięci i mamy nadzieję, że jeszcze kiedyś uda Nam się ponownie odwiedzić to urokliwe miejsce.
Alpakowa rodzina
Mozaika wśród Alpak
Alpakowi kawalerzy
Przytulanka Mia
Buszująca w trawie